Koopjesjagers. Ik noem ze bottom dwellers.

Je bent vast wel eens koopjesjagers tegengekomen. Ze gunnen je geen blik waardig.

Of maar heel even. De eerste vraag die ze dan stellen:

“Wat kost het? Kan je een scherpe offerte maken?”

Je zou maar voor een dubbeltje op de eerste rij willen zitten. Een kwartje is nou eenmaal geen dubbeltje. Zo was dan de verhouding tussen mijn prijs en de gewenste prijzen.

Het verbaast me toch steeds weer. Voor niets komt de zon op, pro bono werkt een advocaat, het eten van de supermarkt is gratis? Of zijn beroepen die “iets creatiefs” hebben minder waard?

Wat als het gaat om een belangrijke tekst met een directe doorwerking op jouw omzet? Wat als het gaat om een vertaling die jou een internationaal bereik geeft? Wat als het gaat om het helder formuleren van complexe wetenschappelijke bevindingen?

Waarom zou je het botte potlood verkiezen boven de vlijmscherpe pen, terwijl dat potlood hoogstens een contourschets oplevert?

Als je een creatief schrijver, copywriter, journalist, redacteur, vertaler, transcribent, spreker, dagvoorzitter, kunstenaar en zo wel meer niet fatsoenlijk betaalt,

  1. houd je een industrie in stand die niet duurzaam is, omdat er zo nauwelijks langetermijnsamenwerkingen ontstaan met mensen die jouw wensen goed leren kennen. Het is maar net wie de laagste prijzen hanteert! Voor de schrijver is het bovendien weggegooide tijd, want er blijft geen tijd over voor fatsoenlijk betaalde opdrachten.
  2. heb je het niet op kwaliteit gemunt, want je kunt je tekst dan net zo goed door Google Translate halen. Vergeet al die nuances en vergeet alle taalspecifieke spreekwoorden.
  3. verdwijnen integere en bekwame mensen van de markt, omdat ze dankzij al die koopjesjagers niet van hun ambacht kunnen leven. Ze kunnen beter worden overgenomen door AI. Stel je voor dat je nog met mensen moet praten: waar bemoeien die zich toch mee?
  4. investeer je niet in een levenslange ontwikkeling van expertise, want de schrijver kan zich dan geen nieuwe materialen, cursussen of andere bijscholing veroorloven.
  5. kan je niet rekenen op iemand met technische expertise, in mijn geval onder andere het werken met wetenschappelijke teksten.
  6. is de kans groot dat je met je eindproduct voor aap komt te staan, omdat het er niet beter op wordt. Goed werk kost tijd. Dat gaat niet met een onrealistische deadline en een bodemprijs-eis.

Wil jij ook voor aap staan?

Ga koopjesjagen! En vergeet vervolgens helemaal te betalen, want wat is een dubbeltje nou helemaal ten opzichte van vrijwilligerswerk? Exposure is toch ook genoeg?

Pay peanuts, get monkeys.

Schrijf me in voor inzichten en extra's

Ik wil mijn ondernemerschap verder vormgeven. En ik wil zelf beter gaan schrijven.


Je gaat akkoord met de privacyverklaring van Green Writing.