Veel om je heen kijken tijdens het schrijven van je websiteteksten, boek of productteksten is verleidelijk. Hoe doen al die succesvolle anderen dat? Hierin schuilt een valkuil: wat voor anderen werkt, werkt misschien niet voor jou.

Het kijken naar wat anderen in je vakgebied doen is makkelijk. Je ziet ze ogenschijnlijk hoog vliegen en aangeprezen worden. Er lijkt geen greintje vuil aan de lucht, alles is volmaakt, perfect, soepel, feilloos. Het zijn vast van die mensen die nooit tegenslagen hebben gekend, denk je. Veel mensen reageren op hun posts en bij hun rondvraag staan er altijd tientallen mensen in de rij. Ze lijken de hele markt wel op te slorpen. Honing aan de kont, ongetwijfeld.

Sluit jij je aan in de rij?

Je krijgt een rotgevoel en voelt je daar al snel schuldig over. Ze moesten je eens horen. Je bent de laatste die een ander iets misgunt en wil niet als sjagrijnig, jaloers en onsympathiek te boek gaan. Je ziet als impopulaire rebel al voor je hoe jij niets dan ijzigheid en duisternis brengt, hoe de zon wegtrekt zodra jij ook maar op het toneel probeert te verschijnen.

Het vooruitzicht van een leven in de coulissen stelt je somber. Je legt ondertussen je lot in andermans handen. Je schrijft volgens de conventies van iemand die al succesvol is in je markt. Maar welk deel van die markt? Saai, dan hebben ze alweer zo’n zelfde persoon. Mooie schutkleur, maar hij staat je niet. Wees niet knalroze als je liever groen of blauw bent. En verval niet tot papegaaigedrag of promptteksten omdat dit mainstream is.

Door wie laat jij je inspireren?

Je vergeet wat je talenten zijn. En wat je hier te doen hebt, waardoor het zo leuk was om te ondernemen. Je ziet dat verandering nodig is. Een wending, een plottwist, een losgooien van al die remmen. Dat alles werkt door op wat je uitdraagt, ook in geschreven vorm. Er zijn vast mensen die jou onuitstaanbaar gaan vinden. Het klinkt nu misschien gek, maar dat is alleen maar goed.

Kijk eens buiten je eigen markt. Het kan zijn dat je daar weer zo’n grote vis ziet die je triggert. Nu denk je dat je gewoon een heel groot probleem hebt, dat je problematisch bent. Daar heb je nou nooit eens iemand over zien schrijven, over dat het eens niet lukte de beste versie van zichzelf alle uren van de dag na te streven. Je denkt dus dat je de enige bent bij wie dat niet lukt.

Kappen, nu.

Je ontgiftiging komt in de vorm van het sluiten van al die tabbladen met feeds en webpagina’s waarop je ziet wat ‘al die succesvolle anderen’ al aan het doen zijn. Je legt een stapel lege vellen voor je. Daarop ga je schrijven. Wilde ideeën, nieuwe plannen, unieke combinaties, een samenkomst die nog niet is voorgekomen, het experiment, open eindjes en even veel ronde cirkels.

De nieuwe leidraad kristalliseert zich uit. Je neemt een kop thee en morst een beetje door de spanning. Je belt een vriend en vertelt over wat je hebt gedaan. Niet om zijn mening te krijgen of mee te wegen, maar om te laten zien welke stappen je hebt gezet. En om eens eerlijk te zijn over waar je tegenaan liep.

Je bent niet te laat. Je bent precies op tijd.

Herkenbaar?

Moeten jouw teksten nodig op de schop? Schrijf je een boek? Wil je internationaal gaan? Neem contact op.